Implantoprotetyka

Implantoprotetyka Lublin – Korony, Mosty i Protezy na Implantach

Implantoprotetyka to etap leczenia implantologicznego, w którym solidne, zintegrowane z kością implanty stają się fundamentem dla nowych zębów. Łączy precyzję chirurgiczną z rzemiosłem protetycznym — efektem jest odbudowa, która wygląda, funkcjonuje i jest odczuwana jak zęby naturalne. W gabinecie dr. n. med. Pawła Aleksandrowicza w Lublinie każda praca protetyczna oparta na implantach jest planowana indywidualnie, z uwzględnieniem zasad fizjologii zgryzu, estetyki i higieny.

Implantoprotetyka jest ostatnim, ale równie ważnym etapem leczenia jak samo wszczepienie implantów. Zle zaplanowana lub wykonana odbudowa może przeciążyć implanty i doprowadzić do ich utraty — dlatego każda praca protetyczna w naszym gabinecie jest projektowana z myślą o długoterminowym sukcesie, a nie tylko natychmiastowym efekcie estetycznym.

Rodzaje odbudów protetycznych na implantach

Korona na implancie — odbudowa pojedynczego zęba

W przypadku utraty pojedynczego zęba, aby zrobić klasyczny most musimy spiłować często zdrowe i dobre zęby w sąsiedztwie.

Możemy jednak wprowadzić implant do luki między zębowej i na nim będzie zamocowana korona.

Pojedyncza odbudowa wymaga indywidualnego łącznika abutmentu , który może być wykonany z tytanu, złota, aluminy lub cyrkonii. Koronka jest trwale przykręcona maleńką śrubką do implantu, od wewnętrznej, niewidocznej strony lub po prostu cementowane jak korona na własnym zębie. Sposoby mocowania nadbudowy protetycznej na implantach są różne dla różnych systemów.

W systemie PROCERA wykonujemy także tzw. Switching abutment czyli możemy stosować koncepcję wymiany platformy w celu wykonania kosmetycznej odbudowy protetycznej dziąsła brzeżnego.
W odcinkach przednich, gdzie kosmetyka odgrywa decydującą rolę ,od zewnątrz – na powierzchni wargowej brzeg korony wnika pod dziąsło do złudzenia upodabniając się do naturalnego zęba.

Dzięki parabolicznemu zaprojektowaniu powierzchni nośnej nowego implantu Nobel PERFECT możliwe jest utrzymanie i zachowanie brzeżnej blaszki wyrostka kostnego. To z kolei ułatwia odtworzenie naturalnego konturu dziąsła wokół przyszłej korony oraz brodawek międzyzębowych.

Mosty oparte na imlpantach

Kiedy potrzebna jest odbudowa kilku zębów możemy wykonać kilku punktową niezależną implantację i na niej oprzeć pojedyncze brakujące zęby. Technika jest taka jak omówiona już przy brakach pojedynczych. Uzupełniając brakujące zęby za pomocą klasycznego mostu, stomatolog często zmuszony jest do szlifowania całkowicie nieraz zdrowych zębów, które stanowić będą tzw. filary.

Można jednak pojedynczym wszczepem stworzyć podparcie jednostronne dla mostu (drugim będą zęby własne) lub stworzyć mostek samodzielny, który całkowicie ochroni własne zęby. Mostek jest uzupełnieniem stałym – nieruchomym utrzymującym się jak most na rzece, na minimum dwóch filarach, z umieszczonym w środku „przęsłem”. Tymi podporami są zęby własne lub implanty, albo też kombinacje mieszane – to znaczy połączenie zębów własnych i implantu. Maksymalnie , aby odtworzyć wszystkie zęby t.j.14 (przy całkowitym bezzębiu szczęki lub żuchwy) potrzeba sześciu-ośmiu implantów.

Nie wykonujemy prac protetycznych łączących własny ząb z implantem chyba, że zastosujemy rygiel co jednak znacznie podwyższa koszt pracy protetycznej.
Jako filary dla mostów opartych na implancie i zębie wskazane są szczególnie zęby już koronowane, bądź też wymagające koronowania, przez co można zrezygnować z osadzania sąsiedniego implantu. Inaczej zaleca się nienaruszanie zębów własnych i stosowanie mostu opartego tylko na implantach.
Wszystkie te rozwiązania zaleca się szczególnie tym osobom , które mają kłopoty z przyzwyczajeniem się do wyjmowanych protez oraz w przypadkach gdy szkoda jest nam szlifować zęby własne.

Protezy ruchome oparte na implantach

Rekonstrukcją w przypadku bezzębia może być proteza całkowita . Jednak ci z Państwa , którzy używają takich uzupełnień , wiedzą jak wiele kłopotów mogą one przysporzyć. Cały czas gdy pacjent użytkuje protezy całkowite, siły przenoszone przez akryl i dziąsło na kość powodują jej zanik. Zwłaszcza w żuchwie, następuje tak duży zanik podłoża dla protezy, że na dobrą sprawę nie ma się ona czego trzymać.
Według statystyk 62,5% badanych pacjentów użytkujących protezy całkowite narzekało na ruchomość protezy dolnej, a 37% na ruchomość protezy górnej. Pacjenci bezzębni z powodu braku ozębnej, w której są usytuowane receptory czuciowe, nie mogą kontrolować wielkości sił wyzwalanych podczas żucia, a możliwość wyczuwania przeszkód artykulacyjnych jest u nich 5-krotnie mniejsza niż u leczonych z zębami naturalnymi.

Ruchomość protez, brak prawidłowych kontaktów artykulacyjnych i obniżona percepcja prowadzą do uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej i dolegliwości bólowych oraz do przyśpieszenia zaników podłoża kostnego. Wszystkie dolegliwości wynikające z ruchomości protez całkowitych, a szczególnie protezy całkowitej dolnej, powodują dyskomfort pacjenta podczas ich użytkowania.

63,5% badanych skarżyły się na tak duży dyskomfort, że unikają z tego powodu spożywania wielu rodzajów potraw, a 17% badanych stwierdza, że znacznie efektywniej rozdrabniają pokarm bez protez niż z protezami.

Implanty zapewniają dodatkowe umocowanie i fantastycznie stabilizują protezy. Liczba implantów potrzebnych do wykonania protezy nakładowej w żuchwie wynosi od 2 do 6 i zależy od rodzaju planowanej protezy, miejscowych warunków anatomicznych i możliwości finansowych pacjenta. Ze względu na sposób obciążenia podłoża protetycznego rozróżniamy dwa rodzaje protez nakładowych:

Protezy oparte całkowicie na implantach

Protezy oparte zarówno na implantach, jak i na podłożu śluzówkowo–kostnym

Stosując 2 implanty umieszcza się je z reguły w miejscu kłów.

Planując podparcie protezy nakładowej na 4 implantach, rozmieszczamy je w polu trapezu. Zarówno 2, jak i 4 implanty najlepiej szynujemy retencyjną belką. Zaletą zastosowania 4implantów jest wyeliminowanie dodatkowo rotacji przednio-tylnej protezy, która może występować przy belce opartej na 2 implantach.

Implanty wprowadza się w przedniej części trzonu żuchwy pomiędzy otworami bródkowymi; jakość wyrostka bezzębnego i kości w tym odcinku żuchwy są z reguły dobre.

Przy dwóch wszczepach umieszczanych w odcinku przednim, można również zastosować zatrzaski punktowe, które utrzymują protezę.

Najczęstsze pytania o implantoprotetykę (FAQ)